Występują w wilgotnych lasach liściastych, głównie dębowych, na glebach gliniastych, zwykle pojedynczo lub po parę sztuk w jednym miejscu. Owocniki wytwarza w okresie od lipca do października włącznie. W Polsce gatunek rzadki, występujący tylko gdzieniegdzie. Należy go przede wszystkim szukać w lasach dębowych, poza tym w bukowych i różnogatunkowych z przewagą liściastych. Ogólny wygląd owocników przypomina borowika szlachetnego. Duży, mięsisty, miękki, gruby kapelusz umocowany jest na grubym, pękatym, zwężającym się nieco ku górze trzonie, średnica kapelusza około 5—20 cm, barwa płowa lub blado-ochrowa, przy tym w miejscach uszkodzonych występują, rdzawobrązowe plamy. Powierzchnia rurek ma charakterystyczną, cytrynową barwę, z wiekiem staje się ciemno-żółta. Przy zgnieceniach i skaleczeniach kolor rurek nie zmienia się. Trzon średni, O wysokości 3-12 cm, w górze bladożółtawy, w dole ciemniejszy w czerwonym odcieniu. Gatunek jadalny, przez znawców wysoko ceniony. Ma pewne wady: ulega zwykle silnemu zaczernieniu i posiada nieprzyjemny zapach, w Polsce bardzo rzadki.


borowik plowy