Rośnie od czerwca do października, w lasach liściastych, mieszanych i iglastych, przede wszystkim w podgórskich i górskich lasach iglastych południowej Polski - pojedynczo lub w małych grupach. W okolicach Pasma Podhalańskiego występuje rzadko. Kapelusz ma średnicę 5-15 cm, szarooliwkowy z żółtawym odcieniem lub szarobeżowy, szarobrązowy. Początkowo półkulisty, potem wypukły z nieregularnie powyginanymi brzegami, z wiekiem poduchowaty, nieco spłaszczony. Skórka gładka, niekiedy lekko pomarszczona, matowa, sucha, zamszowa, aksamitna. Rurki na spodzie kapelusza początkowo u młodych okazów cytrynowożółte, u starszych oliwkowe. Pory: cytrynowe, później oliwkowe, po dotknięciu błękitnieją, potem zielenieją, sinieją Trzon: wysokość 3-15 cm, grubość 1-5 cm, u szczytu jasnożółty, cytrynowożółty z żółtą siateczką; w części środkowej karminowy z bardzo wyraźną czerwoną siateczką; w dolnej części brązowoczerwony lub brudnoczerwony. Oczka siatki ku dołowi są większe i bardziej wydłużone. Kształt: maczugowaty, baryłkowaty, rzadziej cylindryczny, mocny, pełny. Miąższ: bladokremowy do bladożółtego, u podstawy trzonu różowawy, błękitnieje po przekrojeniu, twardy, jędrny, mięsisty. Grzyb niejadalny, bardzo gorzki.


borowik grubotrzonowy