W Polsce średnio pospolity. Rośnie na ziemi w lasach liściastych i mieszanych, głównie pod bukami i dębami, rzadziej - spotykany w parkach lub ogrodach. Posiada kapelusz poduszkowaty, o średnicy 8-25 cm, jasny, koloru od kremowego do brunatno-oliwkowego. Powierzchnia gładka, czasami zamszowa, sucha. Skórka silnie zrośnięta z miąższem. Po przygnieceniu ciemnieje. Rurki pod spodem kapelusza długie, przy trzonie wycięte zatokowato, koloru oliwkowego. Po przekrojeniu ciemnieją. Pory drobne, początkowo żółte, na starszych okazach ciemnopomarańczowe. Trzon na górze żółtawy, dołem czerwony. Na przekroju okrągły, lub beczułkowaty. Na całej powierzchni wyraźna siateczka czerwonych żyłek. Miąższ w kapeluszu żółty, w dolnej części trzonu czerwony. Po przecięciu mocno sinieje. W smaku łagodny, zapach słaby. Grzyb trujący, po przegotowaniu traci większość trujących właściwości, jednak jest nadal uważany za niejadalny. Nie należy go zbierać. Ponadto łatwo pomylić go z borowikiem szatańskim. Zjedzony na surowo może wywołać wymioty, NIE WOLNO spożywać go razem z alkoholem!


borowik-ponury