W Polsce bardzo rzadki. Jego jedyne stanowisko znaleziono w buczynie storczykowej w Górach Kaczawskich. Posiada kapelusz o średnicy 6-30 cm, szary, u dojrzałych osobników z odcieniem żółtawym, zielonkawym, po naciśnięciu brązowo-ochrowy. Półkulisty, później powyginany i spłaszczony, gruby. Skórka matowa, sucha, nie oddziela się od miąższu. Rurki na spodzie kapelusza początkowo żółtawe, z wiekiem przybierają odcień oliwkowy. Uszkodzone sinieją. Pory u młodych żółte, u dojrzałych ciemnoczerwone, u starych brązowooliwkowe, po dotknięciu błękitnieją. Trzon baryłkowaty, pośrodku bulwiasto zgrubiały, pełny. Żółty w części górnej i z siateczką żyłek, nabiegły różowo w części środkowej, w dolnej brązowy. Wysokość 5-10 cm. Miąższ białawy, po przekrojeniu powoli sinieje. Grzyb trujący, szczególnie w stanie surowym. Zjedzenie owocników powoduje ciężkie dolegliwości żołądkowo-jelitowe i gwałtowne wymioty. Z grzyba wyizolowano muskarynę, ale ilości zawarte w owocnikach są przypuszczalnie zbyt małe, by odpowiadać za toksyczny efekt spożycia borowików szatańskich.


borowik szatanski