Grzyb w Polsce dość często spotykany. Młode egzemplarze łatwo jest pomylić z borowikiem szlachetnym lub koźlarzem babką. Bywa także zwany szatanem. Gatunek średnio pospolity, występujący od sierpnia do października, głównie w lasach iglastych i mieszanych. Pojawia się zwykle na pniach i korzeniach drzew, głównie świerków i sosen. Posiada kapelusz o średnicy na ogół do 12 cm, u młodych egzemplarzy półkolisty, potem wypukły, do rozpostartego u starszych. Powierzchnia najpierw omszona, zamszowata, następnie gładka. Barwa od jasno do cielistobrązowej. Rurki na spodzie kapelusza do 20 mm długości, bladoróżowe, uszkodzone przybierają barwę brudno-winną. Zatokowato wycięte przy trzonie. Trzon grubość 1-2,5 cm, wysokość do 12 cm. Pełny, często zgrubiały u podstawy, pokryty wyraźną siateczką. Barwa jaśniejsza od kapelusza. Miąższ biały, elastyczny, uszkodzony lekko różowieje. U podstawy trzonu lekko zielonkawy. Gąbczasty u starszych egzemplarzy. Grzyb niejadalny, ze względu na swój bardzo gorzki smak. Może spowodować niedyspozycje żołądkowe.


goryczak-zolciowy