Bardzo pospolity. Owocniki wyrastają od lata do jesieni, w grupach, nieraz masowo, w lasach iglastych i mieszanych, pod sosnami (także limbą), na glebach kwaśnych suchych i piaszczystych lub podmokłych. Kapelusz czerwonobrązowy, rdzawobrązowy, z wiekiem blednie; 30-80(100) mm średnicy, początkowo wypukły, potem płaski i z wiekiem lejkowaty, przeważnie z dużym, spiczastym garbkiem pośrodku; powierzchnia gładka lub szorstka, matowa, bez strefowań, początkowo z białawym nalotem. Blaszki początkowo białawe, potem rdzawoo-chrowe, mięsno-czerwone, cielisto-ochrowe, czerwonawo-brązowawe, u starych okazów biało opylone zarodnikami i często z rdzawo-ochrowatymi plamami, gęste i wąskie (4-5 mm szerokości), mieszane; prosto przyrośnięte do wykrojonych ząbkiem i nieco zbiegających. Trzon początkowo z białawym nalotem, potem barwy kapelusza lub jaśniejszy; 4 do 8 cm, równo gruby, postawa pokryta białą filcowatą grzybnią, z wiekiem pusty. Miąższ białawy do blado-czerwonawego, jasno-czerwonawo-brązowawego; zwarty, bardzo kruchy. Zapach wyraźny żywiczny. Sok mleczny mlecznobiały, obfity; niezmienny. W smaku gorzkawy, po kilku sekundach paląco ostry. Niejadalny z powodu ostrego smaku. W niektórych regionach jadany po specjalnym przygotowaniu polegającym na wielogodzinnym moczeniu i ugotowaniu. Po czym jest smażony ze słoniną.


mleczaj-rudy