W Polsce występuje dość często. Jest bardzo podobny do muchomora zielonawego. Ma on kapelusz o średnicy 5-10 cm, bladożółtawy, rzadziej żółtozielonkawy na początku półkolisty, później płaski. Na jego powierzchni znajdują się nieliczne łatki o różnych rozmiarach. Blaszki na młodych owocnikach białe, na starszych zółtobiałe, gęsto ustawione, przy trzonie nie przyrośnięte. Trzon cienki (1-1,5 cm) i wysoki (12-15 cm), biały lub żółtobiały, zwężający się ku górze. Na bulwiastej nasadzie trzonu występuje krótka pochwa o postrzępionych, nierównych brzegach. Miąższ biały, kruchy, o łagodnym smaku i zapachu surowych ziemniaków. Nie zmienia barwy po przełamaniu. Grzyb trujący przez niektórych uważany jest za lekko trujący, inni uważają, że nie jest on trujący. Nie nadaje się jednak do spożycia ze względu na nieprzyjemny smak.


muchomor cytrynowy