Występuje najczęściej w lasach liściastych, także w mieszanych, rzadziej iglastych, tworzy mikoryzę z dębami, bukami, brzozami, sosnami, pojedynczo lub w małych grupkach, w całej Polsce, ale nie wszędzie pospolity. Kapelusz grzyba jest biało-zielonkawy, oliwkowo-zielonkawy, szarozielony, brunatnozielony, na brzegu zwykle jaśniejszy, czasem żółtawy, kształt dzwonkowaty, czasem zbliżony do płaskiego o średnicy 6-12 cm. Trzon białawy z odcieniem żółtawo-zielonkawym; wysokość 8-15 cm, grubość 1-2,5 cm. Ma wyraźny pierścień, gładki, lub słabo prążkowany. Nasada trzonu jest wyraźnie zgrubiała, bulwiasta i otoczona wysoką, odstającą pochwą. Miąższ biały, nie zmienia koloru po przełamaniu, ma łagodny smak i słodkawy, nieco mdły zapach. Blaszki na spodzie kapelusza białe, u starych okazów z lekkim odcieniem żółtawo-zielonkawym, gęste, o szerokości 8-12 mm. Bywa często mylony z gąską zielonką, gołąbkiem zielonawym, czasem także z czubajką kanią.
-- GRZYB ŚMIERTELNIE TRUJĄCY --


muchomor-sromotnikowy