Inne nazwy - babie ucho, murchla, babie uszy.

Występuje zwykle od kwietnia do końca maja, niekiedy już w marcu i do połowy czerwca, w lasach sosnowych oraz świerczynach nizinnych i podgórskich, na zrębach, w uprawach, na glebach ubogich, piaszczystych, suchych, najczęściej bezpośrednio na nagiej glebie, przeważnie w grupach, pospolity lecz nie wszędzie. Główka o wymiarach 4-14 x 2-8 cm, czerwonobrązowokasztanowa, ochrowobrązowa, ciemnobrązowa, kasztanowata z odcieniem fioletowym, nieregularnie kulista, silnie pofałdowana jak mózg, wewnątrz pusta, matowa. Trzon o wysokości 2-8 cm, grubość 2-4 cm, brudnobiały, szarawobiały, żółtawy, cylindryczny, nieregularny z wgłębieniami, u dołu zgrubiały, początkowo pełny, później w środku pusty, matowy. Miąższ o grubości 1-2 mm, białawy, brudnobiały, łamliwy, chrząstkowaty, woskowaty, smak i zapach: przyjemny, niedojrzałych orzechów. Jest przyczyną większości zatruć grzybami w okresie wiosennym, rośnie stosunkowo powoli, w momencie zbioru owocniki mogą być już kilkutygodniowe i częściowo rozłożone przez bakterie gnilne, mimo zachowania pozorów świeżości; stare owocniki zawierają najwięcej substancji toksycznych, bywa mylony ze smardzem stożkowatym i smardzem jadalnym, które tworzą owocniki w tym samym czasie w lasach liściastych i mieszanych.

----- GRZYB ŚMIERTELNIE TRUJĄCY -------


piestrzenica-kasztanowata