Występuje od końca maja do lipca, bardzo rzadko także jesienią, w zaroślach, starych parkach i w prześwietlonych lasach liściastych, tworzy mikoryzę z dębami, bukami (najczęściej), grabami i lipami, pojedynczo lub gromadnie, niezbyt częsty, w niektórych regionach kraju nie występuje wcale. Posiada kapelusz o średnicy 3-8 cm, początkowo białawy, bladoo-chrowy, później ochrowo-żółtawy z odcieniem ceglastym, żółtawy z odcieniem ceglastoróżowym, stare brązowoceglasty, po naciśnięciu powoli nabiega gliniasto-czerwono, dzwonkowaty, stożkowaty, później spłaszczony z garbkiem, często promieniście popękany i postrzępiony, z odgiętymi brzegami, gładki, promieniście włóknisty. Blaszki o szerokość 5-8 mm, u młodych owocników białawe, w miarę dojrzewania owocnika stają się różowawe, gliniastobrązowe, oliwkowobrązowe, uszkodzone czerwienieją, ostrza blaszek białawe, kosmkowate. Trzon o wysokość 3-12 cm, grubość 1-2 cm, początkowo biały, następnie słomkowy, ceglastoróżowy, oliwkowo-różowy, cylindryczny, prosty, może być lekko wygięty, u podstawy niekiedy nieco rozszerzony, pełny, powierzchnia włóknista, sucha. Miąższ biały, czerwienieje po przekrojeniu, mięsisty, smak: winno-owocowy, ale niezbyt miły, zapach: łagodny, winno-owocowy.
------- ŚMIERTELNIE TRUJĄCY ----------


strzepiak ceglasty