Rodzina: Jesiotrowate
Charakterystyczne cechy: grzbiet szarozielony po szarobrązowy, dolna warga podzielona
Długość i masa ciała: do 350 cm; do 300 kg
Pożywienie: drobne bezkręgowce, ryby zamieszkujące dno
Zasięg występowania: atlantyckie wybrzeża Europy, aż po Morze Północne i Bałtyk, Morze Śródziemne, a także wschodnie wybrzeża Ameryki Północnej

Jesiotr zachodni jest po biełudze największym przedstawicielem rodziny Acipenseridae. Dawniej rozprzestrzeniony był u wybrzeży Europy, aż po Morze Północne. Obecnie został prawie całkowicie wytępiony w zachodniej Europie, aż po Polskę. Największa, jednak niezbyt liczna jego populacja żyje w Morzu Czarnym. Jesiotr zachodni jest rybą wędrowną, która tylko w czasie tarła wpływa do wód słodkich. Wyjątek stanowi populacja słodkowodna żyjąca w jeziorze Ładoga. W ciągu roku jesiotr zachodni żyje jako samotnik. W stada łączy się przed tarłem i na okres zimowli. W kwietniu i maju płynie w górę rzeki, a w czerwcu i lipcu samica składa jaja. Rozmnażanie następuje w nurcie środkowego biegu rzeki, nad kamienistym dnem, na głębokości 2-10 m. Narybek przebywa w wodzie słodkiej najwyżej do jesieni. Larwy jesiotra zachodniego (5) różnią się od larw innych jesiotrowatych zwracającymi uwagę wąsami. W morzu samce osiągają dojrzałość płciową w 7-9 roku życia. Populacja jesiotra zachodniego jest tak dalece zdziesiątkowana, że nie ma już znaczenia gospodarczego. Przyczyną tego jest nie tylko nadmierne odławianie, lecz także niszczenie, zabudowywanie i zanieczyszczanie tarlisk.
Obecnie można już łowić Jesiotry w nielicznych łowiskach specjalnych i komercyjnych.


jesiotr-zachodni