Rodzina: Łososiowate
Charakterystyczne cechy: podobna do troci wędrownej, jednak ubarwiona intensywniej i zmiennie; brak czerwonych plam
Długość i masa ciała: 40-80 (do 130) cm; 5-10 (do 30) kg    
Zasięg występowania: jeziora alpejskie i przedgórza, a także w północnej części Wielkiej Brytanii, w Irlandii i w krajach skandynawskich

Jeziorowa odmiana troci wędrownej ukazuje jak dalece pstrągi mogą przystosować się do życia w wodach stojących, jak jeziora naturalne i sztuczne zbiorniki z zaporami wodnymi. Troć jeziorowa przebywa przeważnie w wolnej toni wodnej nad miejscami głębszymi. Do brzegu podpływają tylko przed okresem tarła trocie dorosłe, 4-7-miesięczne. We wrześniu i w październiku troć jeziorowa wędruje w stadach do górnego biegu dopływów, gdzie składa jaja na płyciznach, w gniazdach w piasku lub żwirze. Tarlaki powracają następnie do jeziora, a wylęg pozostaje jeszcze od 1-3 lat w dopływach. Część potomstwa pozostaje jednak na stałe w dopływach rzek stając się pstrągami potokowymi. Występuje też migracja w odwrotnym kierunku. Niektóre ryby z wylęgu pstrąga potokowego wędrują do jezior i pozostają w nich stając się trocią jeziorową. Świeżo wylęgnięte larwy ryb z rodziny łososiowatych odżywiają się zapasami z dużego woreczka żółtkowego, które starczają na miesiąc. Później wylęg musi samodzielnie poszukiwać pokarmu. W miarę dorastania zmienia się także wygląd młodych ryb. Młodzież nie ma ciemnych plam po bokach, które występują u sztuk dorosłych. Początkowo troć jeziorowa odżywia się drobnymi bezkręgowcami, a później przeważnie rybami. Dzięki szerokiej przestrzeni życiowej i dużej podaży pożywienia troć jeziorowa rośnie szybko. W środowisku bogatym w pokarm zwiększa swoją masę o 1-2 kg rocznie. Istotne znaczenie gospodarcze ma troć z jezior alpejskich. Na pozostałych siedliskach jest nieliczna, a liczebnie najsilniejsze populacje mają tylko miejscowe znaczenie. Troć jeziorowa jest bardzo ceniona w sporcie wędkarskim.


troc jeziorowa