Zamek w Lidzbarku Warmińskim jest jednym z najlepiej zachowanych zamków obronnych z czasów średniowiecza w Polsce. Wybudowano go w miejscu drewnianego gródka obronnego jako siedzibę biskupów warmińskich. Budowa trwała etapami przez ponad 50 lat, od roku 1350 do 1401. W takim stanie przetrwał do początku XIX wieku, wtedy w czasie trwania wojen napoleońskich zamieniono go na szpital wojskowy, piekarnię i koszary. W tym okresie budynki zamkowe została zdewastowane do tego stopnia że po zakończeniu wojen władze Prus podjęły decyzję o rozbiórce zamku, dopiero zdecydowany protest mieszkańców miasta spowodował odstąpienie od tej decyzji. W 1857 roku ówczesny biskup warmiński Ambroży Geritz (1842 - 1867) powołał na zamku szpital i sierociniec Fundacji św. Józefa. Prace remontowe i adaptacyjne w zamku na te cele zostały przeprowadzone w latach 1857 - 1859 przez architekta lidzbarskiego Jestera. Szpital rozwiązano w 1877 roku, natomiast sierociniec pozostał w jego murach do 1932 roku. Od 1927 roku rozpoczęto na zamku szeroko zakrojone prace konserwatorskie i powołano na jego terenie, muzeum regionalne. W czasie II wojny światowej w zamku funkcjonowało więzienie dla jeńców rosyjskich. Sam zamek nie ucierpiał w wyniku działań wojennych jednak jego wyposażenie zostało w całości rozgrabione. W chwili obecnej w zamku mieści się oddział Muzeum Warmii i Mazur.


zamek-lidzbark-warminski